Ο Μάρτης ,το βραχιόλι από κόκκινη και άσπρη κλωστή πλεγμένες μαζί που στολίζει τα χέρια των παιδιών ή και των ενηλίκων από την πρώτη έως και την τελευταία ημέρα του μήνα Μάρτη είναι μια συνήθεια που έχει τις ρίζες της βαθιά στον χρόνο.
Στην αρχαιότητα οι μύστες των Ελευσίνιων Μυστηρίων έδεναν στο δεξί τους χέρι και στο αριστερό τους πόδι μία κλωστή την Κρόκη, ενέργεια που συνδέονταν πολύ πιθανό με καθαρτήριες τελετές ή και με την αποτροπή του κακού.
Σαν δεισιδαιμονία το κόκκινο και λευκό χρώμα που αποτρέπει το κακό μνημονεύεται και από τους αρχαίους συγγραφείς μας. Στις διηγήσεις του στα «Βουκολικά» ο Βιργίλιος γράφει για μίτους πολύχρωμους περιδεμένους τρεις φορές σε εικόνα νεαρού για να τον σαγηνέψουν.
Ο Αρτεμίδωρος στα « Ονειροκριτικά» συσχετίζει τα στεφάνια των μαγισσών ενώ ο Πετρώνιος γράφει για παρόμοιες μαγγανείες, όπου δένονταν πολύχρωμες κλωστές γύρω από τον λαιμό.
Αργότερα οι Βυζαντινοί αναφέρουν την χρήση βαμμένης κλωστής κατά της βασκανίας.
Στο πέρασμα των αιώνων αυτή η μνήμη παρέμεινε και η κόκκινη και άσπρη κλωστή πλεγμένες μαζί πιστεύεται ότι προστατεύει τα παιδιά από τις πρώτες καυτερές ηλιακές ακτίνες της Άνοιξης και φορούν τον Μάρτη «για να μην τα κάψει ο ήλιος» ή για να «μην τα πιάνει το μάτι».
Σε άλλες πάλι περιοχές ο Μάρτης φοριέται σαν δαχτυλίδι στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού «για να μην σκοντάφτει ο κάτοχός του» .
Το βραχιόλι αυτό βγαίνει από το χέρι στο τέλος τού μήνα και αφήνεται στα ψηλά κλαδιά των δένδρων για να το βρουν τα πρώτα χελιδόνια να φτιάξουν τις φωλιές τους.
Συνήθεια σοφή και χρήσιμη γιατί τα χελιδόνια πολύ συχνά μεταφέρουν ασθένειες από τα θερμότερα κλίματα από τα οποία έρχονται την Άνοιξη . Έτσι λοιπόν η δεισιδαιμονία με την γνώση πλέκονται μαζί.
Γιατί τα ασθενή χελιδόνια αποφεύγουν να πλησιάσουν το κόκκινο χρώμα ενώ τα υγιή μαζεύουν τις κόκκινες κλωστές για την φωλιά τους. Το άρρωστο χελιδόνι λοιπόν δεν θα πλησιάσει την φωλιά με την κόκκινη κλωστή ,οπότε αφ΄ ενός μεν οι νεοσσοί θα αναπτυχθούν υγιείς και αφ’ ετέρου οι ασθένειες που μεταφέρουν τα άρρωστα πτηνά θα μείνουν μακριά από τα σπίτια των ανθρώπων.
Αυτές οι πλεγμένες κλωστές ταξιδεύουν στον χρόνο ,μας δένουν με τους προγόνους μας, μας μεταφέρουν λίγη από την γνώση και την σοφία τους και ενώνουν τον κόσμο τους με τον δικό μας μαγικά μέσα από την δική τους “μαγεία”.
